Oskar Lange (1904-1965) - Patron szkoły

Urodził się w Tomaszowie Mazowieckim 27 lipca 1904 roku i tam rozpoczął naukę szkolną w Szkole Handlowej w 1912 roku. Następnie uczęszczał do Szkoły Handlowej Kupiectwa Łódzkiego w Łodzi i Gimnazjum Filologicznego w Tomaszowie Mazowieckim.

W latach 1922-1926 studiował przez jeden rok na Uniwersytecie Poznańskim, a potem przez dwa lata Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1928 roku ogłosił rozprawę doktorską pt. "Koniunktura w życiu gospodarczym Polski 1924-1927". Pracę habilitacyjną pt. "Statystczne badania koniunktury gospodarczej" przedstawi na wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1931 roku.

Do 1934 roku wykładał teorię statystyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, czego śladem był skrypt pt. "Teoria statystyki".

W latach 1934-1936 przebywał jako stypendysta i wykładowca w USA i Wielkiej Brytanii. W drugiej połowie 1936 roku powrócił do Krakowa na katedrę statystyki. W 1937 roku wyjechał jako wykładowca ekonomii na Uniwersytet w stanie Kalifornia, a potem pracował na Uniwersytecie w Stanford. W okresie od 1938 do 1945 był profesorem uniwersyteckim w Chicago. W czasie wojny prowadził aktywną działalność społeczno-polityczną, utrzymując liczne kontakty z socjalistami amerykańskimi. W początkach wojny współpracował z emigracją PPS. Był również, jako przedstawiciel tej organizacji, jednym z wiceprezesów Zarządu Głównego Amerykańskiego Związku Wyzwolenia Polski.

W 1941 roku napisał zarys programu pt. "Gospodarcze podstawy demokracji w Polsce", w którym dowodził, że wszelki demokratyczny program odbudowy gospodarczej musi się opierać na trzech zasadniczych wytycznych: pełne zatrudnienie, sprawiedliwy rozdział dochodu społecznego oraz zabezpieczenie się przed koncentracją potęgi gospodarczej zarówno w rękach kapitału prywatnego jak i biurokracji państwowej.

W 1943 roku rozpoczął publiczną kampanię na rzecz ponownego zbliżenia polsko-radzieckiego, ogłaszając "Apel do rozsądku". Był również współorganizatorem tzw. Ligi Kościuszkowskiej oraz Amerykańsko-Polskiej Rady Robotniczej.

W 1944 roku został zaproszony przez Związek Patriotów Polskich do Związku Radzieckiego, gdzie rozmawiał z J. Stalinem o sprawach przyszłej Polski. Po powrocie do USA spotkał się z ówczesnym premierem rządu emigracyjnego St. Mikołajczykiem oraz złożył sprawozdanie z tej podróży prezydentowi Rooseveltowi.

W latach 1945-1948 był ambasadorem Polski w USA i delegatem Polski przy Radzie Bezpieczeństwa ONZ, a w 1947 roku został wybrany korespondentem PAN.

Począwszy od 1949 roku był profesorem w Szkole Głównej Planowania i Statystyki, a w latach 1952-1955 jeje rektorem, kierując przez pewien czas Katedrą Statystyki.

Od 1956 roku został profesorem Uniwersytetu Warszawskiego, kierując katedrą ekonomii politycznej. Dzięki jego pomocy od 1954 roku zostaje powołany do życia "Przegląd Statystyczny". Był także członkiem Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, pełniąc w nim szereg funkcji.

Od roku 1939 należał do wąskiego grona Fellows of Econometric Society, a w ostatnich latach wojny pełnił funkcję redaktora naczelnego "Econometrica".

Został wybrany członkiem zwyczajnym Międzynarodowego Instytutu Statystycznego, jak również Międzynarodowego Towarzystwa Ekonometrycznego. Bibliografia jego prac obejmuje ponad 140 pozycji z zakresu ekonomii politycznej, polityki ekonomicznej, socjologii, historii, cybernetyki.

Zmarł 2 października 1965 roku w Londynie, a pochowany został w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego w Warszawie.